DrVerdenejad

DrVerdenejad

DrVerdenejad

DrVerdenejad

جامعه شناسی خبر

جامعه شناسی خبر

خبر و ارتباطات و نقش آن در زندگي گذشته و امروز بشر

ارتباط و خبر ، از روزگاران قديم در كانون تمامي مراودات اجتماعي بروز و ظهور داشته‏اند. هر گاه كه افراد بشر ناچار از برقراري روابط منظم با يكديگر شده‏اند، ماهيت سيستمهاي ارتباطي كه ميان آنان به وجود آمده است و گونه‏هايي كه اين سيستمها رشد كرده‏اند و ميزان تأثيري كه بدست آورده‏اند، تا حد زيادي فرصــــت « نزديكتر ساختن جوامع به يكديگر» ، يا يكي كردن آنها را فراهم كرده است.

در اين بخش براي روشن شدن اهميت خبر و ارتباط و نقش آن در زندگي بشر، ابتدا تعاريف انديشمندان از ارتباط و خبر را ارائه داده، آنگاه به جنبه‏هاي مختلف ارتباطات و خبر پرداخته و ساختارهاي آنها را توضيح مي‏دهيم.

تعريف ارتباط :

ارتباط ، عبارت  است از پيوند «الف» با «ب» دربارة «ش» . يا ارتباط، به سادگي زماني ايجاد مي‏شود كه «الف» با «ب» دربارة «ش» پيوند برقرار مي‏كند. ممكن است «الف» يك شخص، يك گروه يا يك نظام اجتماعي باشد. در هر حال، «الف» معمولاً به عنوان «فرستنده» و «ب» به عنوان «گيرنده» تلقي مي‏شود. ارتباط، معمولاً يك كنش متقابل چهره به چهره است، اما اغلب يك كنش متقابل ميانجي وجود دارد كه به وسيله آن «ب» از طريق مجراي «الف» دربارة موضوع معيني ارتباط برقرار مي‏كند. در اينجا يك دروازه‏بان، يك رمزپرداز يا رمزگذار ، يك پيام و يك كانال وجود دارد.

ارتباط شامل تلاشهايي براي مشاركت در معنا، از طريق يك فرآيند كنش متقابل نمادين ميان افراد بشر است. ارتباط يك فرآيند همگرايي است كه در آن فرستنده و گيرنده از طريق وسايل ميانجي يا غيرميانجي، اطلاعات را مي‏آفرينند، يا در آن مشاركت مي‏كنند. در يك فرآيند همگرا، فرستنده و گيرنده تمايل دارند كه به سوي يك نقطه حركت كنند، يا يكي به سوي ديگري برود، يا هر دو به يك سودمندي، علاقه و قانون مشترك دست يابند. عناصر ارتباط كه موجب و موجد همگرايي مي‏شوند، عبارتند از :

1-     برقراركنندة ارتباط يا ارتباط گيرنده

2-     پيام

3-     مجرا

4-     تاثيرات پيام

همة اين عناصر بايد در زمينه‏اي كه روي مي‏دهند، به معناي مشخص و مستقيم و در چهارچوب اجتماعي فرهنگي زمانه، مورد بررسي قرار گيرند.

(Gareth.S. Danial .73 )

به یاد داشته باشیم که ارتباطات تنها بيان آشكار و انتقال ارادي پيام‏ها نيست ، بلكه مفهوم ارتباطات  تمامي فرآيندهايي  كه مردم از طريق آنها بر يكديگر تاثير مي‏گذارند را دربرمي‏گيرد.

اين تعريف بر اين فرضيه استوار است كه تمامي كنش‏ها و رويدادها، همين كه توسط انسان درك مي‏شوند، جنبة ارتباطي دارند. افزون بر اين، از آنجايي كه اين اقدامات، اطلاعات فرد را تغيير مي‏دهند، بنابراين بر او تاثير مي‏گذارند. ارتباطات را يك پديدة انساني قلمداد مي‏كنند كه زمان، فرهنگ و ماشين (به عنوان مجراهاي اصلي)، تحقق آن را تسهيل مي‏كنند. اين مولفه‏هاي انساني و تكنولوژيك، ريشه در نظام‏هاي ارزشي انساني دارند. بنابراين اگر با اين ديدگاه بخواهيم به ارتباطات نگاه كنيم، ارتباط، فرآيندي است كه در آن روابط انساني و اجتماعي رخ داده، حفظ شده و دگرگون مي‏شوند. پس ، ارتباط ، از بخش غيرقابل تفكيك مجموعه‏اي از انسانها و اشياء تشكيل شده است.

به طور كلي از بحث كوتاه فوق، دو نتيجه زير را مي توان گرفت :

1-     ارتباطات را نمي‏توان از بستر فرهنگي و اجتماعي آن خارج ساخت .

 هر گونه بحث دربارة ارتباطات بايد با موضوع نظامهاي ارزشي آغاز شود.