DrVerdenejad

DrVerdenejad

DrVerdenejad

DrVerdenejad

مجله اقتصادی cai jing

خبرنگار: هدف از سفر وزیر نفت ایران به چین چه بود؟ 

سفیر: دو کشور ایران و چین در دو سوی آسیا از نظر اقتصادی مکمل یکدیگر هستند. کشور چین روز به روز نیاز بیشتری به مصرف انرژی دارد ایران نیز به نوبه خود یکی از بزرگ‏ترین تولید کنندگان نفت و گاز است. 
سفر آقای زنگنه برای تفاهم بلند مدت دو کشور در زمینه نفت و گاز و صنایع مرتبط با آن بود. از نظر دو طرف، امنیت انرژی و امنیت تولید و عرضه آن بسیار مهم است. امنیت تولید و عرضه نفت و گاز در آینده تا حد زیادی در گرو همکاری‏های راهبردی ایران و چین است. 
هم‏چنین چین برای توسعه خود نیاز به انرژی تمیز دارد. و این انرژی تمیز تا حد زیادی در گرو مصرف گاز است که ایران یکی از بزرگ‏ترین تولید کنندگان آن است. لذا وزیر نفت ایران برای تفاهم بلند مدت و استراتژیک در این خصوص به چین آمده بودند. من پیش از این هم در فرصت‏های مختلف با رسانه‏های جمعی چین این نوید را داده بودم که سال 2004 سال همکاری‏های طلایی ایران و چین است و این امر با امضای تفاهم‏نامه مهم همکاری‏های انرژی ، بین دو دولت انجام شد. در سند تفاهم دو دولت موارد مهمی از جمله موارد ذیل شده است: 
- همکاری بلند مدت ایران و چین در زمینه نفت و گاز، بدین معنی که همکاری‏های دو طرف 25 تا 30 ساله باشد و جریان واردات نفت ایران به چین و خرید نفت توسط چین از ایران به صورت بلند مدت تضمین گردید. 
- چین سالانه بازاری به وسعت ده میلیون تن برای گاز LNG در اختیار ایران بگذارد. و این صادرات از یکی دو سال آینده آغاز و تا 25 سال ادامه خواهد داشت. 
- دو طرف تفاهم کردند که سرمایه گذاری‏های لازم برای ایجاد پایانه‏ها و تاسیسات و کشتی‏های انتقال این گاز را انجام دهند. 
هم‏چنین دو دولت حمایت خود را از شرکت‏های نفتی ایران و چین برای سرمایه‏گذاری در توسعه میادین نفتی ایران اعلام کردند و موافقت‏نامه‏ای امضا شد که توسعه یکی از میادین نفتی ایران به نام یادآوران به شرکت ساین اوپک داده شود. این میدان نفتی، یکی از بزرگ‏ترین و مهم‏ترین میادین نفتی ایران است که به شرکت چینی Sinopec واگذار می‏شود. 
این میدان نفتی ظرفیت تولید روزانه 300 هزار بشکه نفت را دارد و به ساین اوپک به عنوان اپراتور واگذارمی‏شود و طرف ایرانی نیز در بخشی از توسعه این میدان با طرف چینی سهیم است. 
- از دیگر محورهای تفاهم بین دو طرف، همکاری‏های آموزشی، همکاری در زمینه پتروشیمی، همکاری در زمینه توسعه میادین گازی و تاسیس پالایشگاه بود که در این زمینه‏ها با شرکت CNPC برای توسعه میدان نفتی جفیر و میدان نفتی مسجد سلیمان توافق شد. البته این میادین نسبت به میدان نفتی یادآوران از اندازه و مقیاس کمتری برخوردار هستند. هم‏چنین ظرف ماه‏های آینده بین شرکت‏های نفتی ایران و شرکت CNPC و ساینوکم قردادهای مهمی به امضاء خواهد رسید. 
- محور دیگر تفاهم‏نامه، همکاری در زمینه پتروشیمی بود. چین و ایران بطور اصولی پذیرفتند که سرمایه‏گذاری مشترک در زمینه پتروشیمی با یکدیگر داشته باشند. چرا که تولید محصولات پتروشیمی در ایران بسیار مقرون به صرفه و ارزان می‏باشد و بزودی همکاری‏های دو کشـور و گفتگوهای فنی در این زمینـه آغـاز می‏شود. 
- تفاهم و سند بعدی که امضاء شد، میان یکی از شرکت‏های خصوصی ایرانی و شرکت Citic برای تاسیس یک پالایشگاه مایعات گازی بود که به نوبه خـود پروژه‏ای عظیم محسوب می‏شود. 
بنابراین ما فکر می‏کنیم که یک قدم بسیار بزرگی در زمینه همکاری‏های انرژی میان دو کشور برداشته شد. ما این گام را گام طلایی همکاری‏های ایران و چین در بخش انرژی می‏دانیم. 

خبرنگار: شما فرمودید ایران به چین سالانه 10 میلیون تن گاز صادر خواهد کرد، آیا این صرفا یک ابراز تمایل از سوی طرفین است و یا اینکه قراردادی امضاء شده است؟ 

سفیر: بررسی و سرمایه‏گذاری در گاز، ابتدا باید بازار LNG فراهم شود و سپس در زمینه اکتشاف و تامین آن اقدام گردد. بزرگ‏ترین مشتریان LNG ایران؛ چین، هند، کره جنوبی، ژاپن، تایلند، اروپا و آمریکا می‏باشند. بنابراین دو طرف باید اقدام به سرمایه‏گذاری کرده، قراردادهای اجرایی را آماده نمایند. و شروع صادرات از سال 2007 صورت خواهد گرفت. 

خبرنگار: حجم این سرمایه‏گذاری چه میزان است؟ 

سفیر: به طور کلی حدود 3 تا 5/3 میلیارد دلار حجم این سرمایه‏گذاری خواهد بود و ساخت هـر کشتـی برای حمـل این مایعات نیـاز به حـدود 200 میلیـون دلار سرمایـه گذاری دارد. مجموعا به حدود 10 کشتی برای حمل و نقل این حجم از مایعات گازی در سال نیاز است، که می‏شود بصورت سرمایه‏گذاری مشترک از سوی شرکت‏های چینی و سایر طرف‏های خارجی انجام شود. 

خبرنگار: با توجه به این که شرکت CNPC و ساین اوپک در اجلاس بوائو (BOAO) در تهران نقش داشتند، آیا دیگر شرکت‏ها نیز سهمی خواهند داشت؟ 

سفیر: در حال حاضر ما با شرکت‏های ساینوکم(Sinochem)، ساین اوپک (Sinopec) و CNPC همکاری‏های خود را شروع کرده‏ایم. هم‏چنین ما مذاکرات و گفتگوهای خوبی با شرکت نفتی «جوخای جن رونگ» داریم و در خصوص LPC و CNG هم مذاکراتی انجام شده است. هم‏چنین قرار است CNOOC با شرکت فلات قاره چین در زمینه سرمایه‏گذاری در پارس جنوبی با شرکت‏های ایرانی همکاری داشته باشد. 
خبرنگار: شما اشاره کردید که قرار داد بین شرکت ملی نفت ایران و ساین اوپک به صورت بای بک می باشد.مدت آن چقدر است و جزئیات خاص آن چیست؟ 

سفیر: معمولا برگشت این سرمایه بین 10 تا 15 سال است. یعنی میدان در اختیار ساین اوپک قرار داده می‏شود و ساین اوپک نفت اکتشافی را برداشت و هزینه خود را از طریق فروش آن بر می دارد، تا زمانیکه سرمایه‏گذاری انجام شده تسویه شود و بعد از آن، میدان نفتی در اختیار ایران قرار می‏گیرد و ساین اوپک می‏تواند در صورت تمایل در آن حوزه طبق مقررات و قرارداد به کار خود ادامه دهد. 

خبرنگار: آیا همکاری‏های نفتی ایران و چیـن در گذشتـه نیز به صورت بای بک انجـام می‏شده است؟ 

سفیر: در حال حاضر فقط با تعدادی از شرکت‏های اروپایی از جمله شرکت‏های فرانسوی، ژاپن، کره جنوبی، هند، مالزی، ایتالیا و هلند به این صورت کار می‏شود و بعد از این تفاهم‏نامه، چین نیز به جمع این کشورها می‏پیوندد. این اولین بار است که زمینه همکاری به صورت بای بک بین ایران و چین در حوزه نفت و گاز انجام می‏شود. 
پیشنهاد ما در حال حاضر این است که شرکت‏های چینی به ایران بیایند و به صورت B.O.O و B.O.T سرمایه‏گذاری کنند و تسهیلاتی فراوانی برای آن‏ها منظور خواهد شد. 

خبرنگار: آیا محصولات پالایشگاه پتروشیمی که به آن در خلال سخنان شما اشاره شد، به طرف ایرانی فروخته خواهد شد یا خارجی؟ 

سفیر: بستگـی به نوع محصولات تولیدی و نظر طرف ایرانی و شرکت چینی دارد. مـی‏تواند به طرف ایرانی یا خارجی بفروشد. اما درصد میزان فروش محصولات و فرآورده‏ها در تفاهم نامه امضاء شده معین شده است. طرف چینی برای احداث این پالایشگاه یک میلیارد و نیم دلار سرمایه‏گذاری خواهد کرد. 

خبرنگار: مطبوعات عنوان کردند که در سال گذشته، ایران قانون جذب سرمایه‏گذاری‏های خارجی را در مجلس تصویب کرده است. با توجه به این قانون چین چه فرصت‏هایی می‏تواند داشته باشد؟ 

سفیر: ما سال گذشته طبق قانون مذکور تسهیلاتی را برای سرمایه‏گذاری خارجی فراهم کردیم. از جمله این تسهیلات عبارتند از: 
1- تضمین سرمایه‏گذاری خارجی از سوی دولت . 
2- تضمین سود سرمایه‏گذاری شرکت‏های سرمایه‏گذار خارجی و اجازه خروج آن . 
3- قوانین مالیاتی و ضوابط پرداخت مالیات بسیار تسهیل شده است و میزان پرداخت مالیات کاهش یافته است. 
- این قانون اجازه می‏دهد که به اتفاق شرکت‏های ایرانی به صورت سرمایه‏گذاری مشترک و یا اینکه راسا با شرایطی معین اقدام به سرمایه‏گذاری کنند. 
- بر اساس این قانون، کلیه تسهیلاتی که دولت برای شرکت‏های ایرانی قائل شده است، برای شرکت‏های خارجی نیز قائل می‏شود و به ویژه در مناطق آزاد تسهیلات بیشتری وجود دارد. 

خبرنگار: وضعیت همکاری‏های نفتی ایران و چین در حال حاضر چگونه است؟ 

سفیر: چین سالانه بطور متوسط 12 میلیون تن نفت از ایران وارد می‏کند. یعنی روزانه به طور متوسط تا 270 هزار بشکه نفت خام از ایران به چین وارد می‏شود. طرف چینی خواستار گسترش این صادرات است و طرف ایرانی در حال بررسی این درخواست و تلاش بیشتر برای گسترش صادرات خود به این کشور است. 
به نظر می‏رسد امسال کمی بیش از 12 میلیون تن از ایران به چین نفت صادر شود. 

خبرنگار: اگر یک کشور، سرمایه‏گذار، نظیر چین به ایران بیاید چه تضمینی برای حفظ سرمایه‏های خود دارد؟ 

سفیر: دولت ایران امنیت سیاسی و قضایی آن شرکت را تضمین می‏کند. بانک مرکزی سرمایه و سود آن شرکت را برای خروج از کشور تضمین می‏کند. دیگر اینکه هر شرکت چینی می‏تواند با یک شرکت داخلی ایرانی شراکت کند و از اطلاعات و تجربه‏های اقتصادی طرف ایرانی برای پیش‏برد کار خود استفاده کند. بدین ترتیب هیچ جای نگرانی برای آن شرکت نخواهد بود. هم‏چنین شرکت سرمایه‏گذار می‏تواند از سرمایه و محصولات تولیدی خود را بیمه کند. 
مناسب است در همین جا خاطر نشان کنم که مردم ایران علاقه خاصی به چین و مردم این کشور دارند و این نیز یکی از عوامل کمک کننده به شرکت‏های چینی است. مردم ما چینی‏ها را بعنوان دوستان واقعی خود می‏دانند و این عوامل روی هم رفته یک فرصت طلایی برای شرکت‏های چینی در ایران ایجاد می کند. 

خبرنگار: حجم مبادلات اقتصادی ایران و چین چه مقدار است؟ 

سفیر: در سال 2003 ،7/5 میلیارد دلار حجم روابط دو جانبه بود. البته باید حجم روابط و مبادلات اقتصادی غیر مستقیم را نیز به آن اضافه کرد که بدین ترتیب به حدود 7 میلیارد دلار بالغ خواهد شد. اما این حجم کافی نیست و ظرفیت دو کشور بیشتر است و دست کم باید به 10 میلیارد دلار برسد و ظرفیت توسعه این مناسبات کاملا فراهم است. 

خبرنگار: دو کشور در چه موارد دیگری به غیر از نفت و گاز، می‏توانند همکاری داشته باشند؟ 

سفیر: یکی از محورهای مهم همکاری، صنعت توریسم است کـه بسیار پر جاذبه است و در تسهیل همکاری‏های میان دو کشور نقش موثری می.تواند داشته باشد. هتل سازی، انبوه سازی مسکن ،راه‏سازی، همکاری در زمینه‏های مترو، سدسازی، ساخت فرودگاه و بنادر و اسکله‏ها و همکاری در مناطق آزاد دو کشور و همکاری در زمینه راه آهن و حمل و نقل از دیگر زمینه‏های مناسب برای همکاری‏های میان دو کشور می‏باشد. 
ما امیدواریم که امسال ایران به عنوان مقصد توریستی چین اعلام شود و از شما نیز می‏خواهیم که در این زمینه تلاش کنید. چرا که هر قدر مردم دو کشور با یکدیگر در ارتباط باشند مناسبات میان دو کشور نیز بیشتر می شود و بازرگانان بخش خصوص قدرت عمل بالاتری خواهند داشت. 
خلاصه کلام اینکه، در ایران هیچ‏گونه معذوریت و محدودیتی برای ورود چینی‏ها نیست. سه چیز در این میان مهم است که باید دوستان چینی به آن واقف باشند: 1- مردم ما چینی‏ها را دوست دارند و علاقه‏مند هستند که چینی‏ها به ایران بیایند. 2- قوانین ما از شما پشتیبانی می‏کند تا به ایران بیایید. 3- سفارت با شما همکاری می‏کند و به شما سریع روادید خواهد داد.